Domme actie en ergenis, en toch…

Tags

administratie, ergenis, honden, konijn, Misty, puberdochter, troep, tuin

Vannacht met schrik wakker! Heeft het konijn wel drinken???

Vanaf zondag staat het konijn weer buiten, en dat is wennen. Maar dat was niet mijn schrik. Ik heb gisteren het loopplankje weg gehaald. Het loopplankje dat ik met moeite gerepareerd had. Provisorisch omdat ik niet goed met mijn linkerhand kan werken, maar ik was er best tevreden over. Gisteren ontdekte ik dat het konijn er niet vanaf kon lopen, omdat ik dwars stijlen was vergeten, dacht dat een konijn dat wel kon… Niet dus. Ik zou het nog maken, gisteren, maar de administratie slokte me geheel op (achterstallig, natuurlijk, zelfs brieven van oktober vorig jaar). Vannacht bedacht ik dat hij dan al 2 dagen geen drinken had gehad. Arm konijn! Ik durfde vanmorgen bijna niet te kijken… Gelukkig was alles nog goed, het bakje drinken ging wel in een keer op. Domme actie dus.

En nu zijn de honden aan het klieren. Sara heeft zoveel energie dat ze al 2 uur lang, samen met Misty, de tuin door rent. Het liefst nog van boven naar beneden, en dan de tuin door. Dat geeft onrust, bij de honden en bij mezelf. Want koffie drinken, sigaretjes roken, puberdochter helpen en opletten is een hele klus, zo ’s ochtends vroeg.

Dat gaat dan ongeveer zo: ‘Sara, niet doen! Misty geen grond eten, Viooltje bemoei je er niet mee! Pitou hou op met blaffen. Caley stop. Dali, dat doet pijn. Merel, is je haar al geborsteld? Ik heb een verzameling papieren op je bed gelegd, zit het daar niet tussen? Viooltje niet aan het riet! Misty, stop er mee, je bent stout! Pien, stop met keffen. Sara, niet graven. Hou er nou eens mee op. Kan ik weer vegen. Nee, Misty! Ja, je bent lief. Pitou stop nu eens met blaffen. Waarom zit die kat nu opgesloten? Je kunt je fiets halen bij Milou, rennen, dan lukt het wel. Dag lieverd. Pien niet keffen. Jongens niet grommen, erger je er nu niet aan. Nee Misty, je krijgt m’n zakdoek niet.’ En ik denk, zijn ze nu nog niet moe?

Toch geniet ik, het is een geweldig gezicht, al die gekke honden, al die interactie. Troep en ergernis heb je ervan, maar het is zó leuk!

Dan is er rust, even. Alles ligt, ik typ dit stuk en dan wordt er op het raam geklopt. Sjefke komt voor een paar uurtje (helemaal vergeten). En alles begint weer van vooraf aan…

De gewone dingen…

Tags

tuin, honden, weekend, zon, ratten, puberdochter, libelles, bijen

Het is warm buiten. Misschien iets te warm.

Maar lekker. Deuren en ramen open, minder kleren aan, dus minder was. Al denkt mijn puberdochter daar anders over. Hoeveel kleding er verfrommeld op haar bed liggen. ‘Ik heb niets! Dit schijnt door, deze is te kort, en deze te krap’. En ik zie niet meer wat nu vuil is of niet, dus gooi ik alles in de was. Wat vervolgens ook een probleem is.  ‘Waarom al in de was! Die wilde ik net aan!’ Arme puberdochter, met zo’n strenge moeder, dat ze niet eens die hoge hakken aan mag…

We komen er altijd wel uit, en de dikke kus voor de deur blijft. Mijn puberdochter is een schatje.

Eerst maar de ratten doen, 42 zijn het er nu, een ongelofelijk getal. Ze zijn van school, en in een oppas weekend, waar we 1 kooi meekregen met papa en mama rat met 9 al wat grotere jongen, is mama bevallen van 8 ratjes. Vervolgens waren er 3 jongen van haar ook zwanger, door papa… Die 3 hebben nu 9+9+5 jongen gekregen. Nu dus 7 hokken staan.

Koffiebezoekjes, telefoontjes, honden borstelen, en de gewone toko doen die hoort bij een huis vol dieren.

De tuin is mooi, met nieuwe plantjes die allemaal wat water moeten hebben. Nog een extra zetje moeten krijgen om te groeien, ik kijk ze bijna de grond uit…

Misty en Sara hebben dolle buien, van boven naar beneden rennen ze achter elkaar aan, de tuin in, en dan terug. Super leuk om te zien, alleen moeten ze nog afleren dat ze dan niet, heel snel, een kuil mogen graven.

Ik zit weer op mijn bankje, in de schaduw. Kopje koffie, sigaretje. En altijd als ik naar buiten ga loopt het hondenvolk mee, liggen om me heen. Vragen om aandacht en willen op schoot.

Er vliegen bijen, ze zoeken naarstig naar stuifmeel, hun mandjes al propvol. Maar gaan toch nog even door de bloemen van het bieslook. Strijken over hun lijfjes en stoppen het er snel bij. Mooi om te zien.

De libelles vliegen vlak boven mijn kleine vijvertje, soms met z’n tweeën aan elkaar vast. Lijkt me erg ongemakkelijk, maar ja, ik hoef er alleen maar naar te kijken. En er van genieten.

Het is bijna weekend, het is warm buiten, misschien iets te warm…